NADIMPLANT – jako odpowiedź na coraz wyższe wymagania stawiane przez branżą stomatologiczną.

W obecnych czasach stres, nieregularna i niezdrowa dieta zwiększają ryzyko utraty zębów u pacjentów, ale również motywują do ciągłego poszukiwania jeszcze lepszych alternatyw w zakresie leczenia implantologicznego. Dlatego też wspólnie z Politechniką Warszawską Wydział Inżynierii Materiałowej oraz gabinetem stomatologicznym Wychowański Stomatologia rozpoczęliśmy projekt nowej generacji implantu stomatologicznego.

Implant charakteryzować się będzie strefową konstrukcją, która podzielona będzie na część litą (górną) oraz część porowatą (dolną). Powierzchnia części litej pozostanie gładka, co spowoduje mniejszą zdolność do osadzania się bakterii, a w wypadku ich pojawienia się, umożliwi łatwe oczyszczenie powierzchni. W tej części implantu pozostawiona będzie także przestrzeń na zamocowanie śruby zamykającej oraz łącznika. Druga część implantu, o porowatości otwartej, pozwoli na lepszą integrację implantu z otaczającą tkanką kostną poprzez zwiększenie powierzchni kontaktu implantu z kością. Rozwiązanie takie pozwoli na zmniejszenie naprężeń na granicy kość/metal i zapewni przez to lepszą osteointegrację i stabilność wszczepu. Rozwiązanie będzie wyróżniać się na tle konkurencji i produktów będących na rynku tym, że implant zostanie wyposażony w system połączonych kanałów pozwalających na dostarczanie z zewnątrz różnych substancji takich jak leki czy czynniki wzrostu. Ponadto rozwiązanie to umożliwi pomiar osteointegracji lub osteolizy. Zakładany system kanałów składać się będzie z kanału głównego, który pobiegnie wzdłuż najdłuższej osi implantu od gniazda łącznika do powierzchni oraz kanałów bocznych.

Kolejną innowacją produktu będzie możliwość wykonywania przy wykorzystaniu implantu pomiarów ilości otaczającej go tkanki kostnej poprzez pomiar ilości płynów dostarczanych w jego okolice. Dzięki odpowiednio dobranej porowatości otwartej tkanka kostna będzie wrastała do wnętrza porów zapewniając tym samym lepszą stabilizację implantu i rozkład naprężeń w kości.

W ramach projektu zostanie opracowana metoda wytwarzania struktur uwzględniająca różnice wymiarowe elementów wytworzonych technologiami druku 3D, w stosunku do wymiarów modelu CAD, wynikające z skurczu lub rozszerzalności materiałów proszkowych na skutek zastosowania do konsolidacji źródła wysokiej energii (laser/wiązka elektronów). Nowatorska metoda wytwarzania struktur komórkowych, stanowiących w nowoczesnych implantach znaczącą część ich objętości,  będzie wykorzystywać tomografię komputerową, mikroskopię elektronową, badania strukturalne do walidacji po procesowej oraz metody chemicznej obróbki powierzchniowej w celu usunięcia niestopionych cząstek proszku. Projekt obejmować będzie zamodelowanie, zbadanie i wytworzenie metodą druku 3D precyzyjnych implantów stomatologicznych o zwiększonej powierzchni kontaktu z tkanką kostną, która zapewni lepszą stabilizacje implantów. Prace badawcze rozpoczną się od rozwinięcia koncepcji, zamodelowania i zaprojektowania różnych wariantów implantów wykorzystujących struktury komórkowe. Modelowanie i projektowanie będzie obejmowało analizy numeryczne, które pozwolą na zaprojektowanie geometrii o odpowiedniej wytrzymałości i zminimalizowanym efekcie ekranowania naprężeń w otaczającej implant kości. Zminimalizowanie naprężeń przenoszonych przez implant na kość która go otacza pozwoli na uniknięcie zjawiska resorpcji kości w okolicy implantu. Przeprowadzone zostaną procesy wytwarzania i prototypownia elementów.  Przeprowadzone zostaną badania in vitro i in vivo na wytworzonych prototypach. Rozwijany przez nas produkt umożliwi wprowadzenie nowego rozwiązania, które spowoduje rozwój rynku implantologicznego oraz pozwoli na podniesienie ogólnego odsetka powodzeń leczenia implantologicznego. Kolejną zaletą proponowanego rozwiązania jest możliwość zastosowania implantów u osób cierpiących na choroby, które wpływają na trudności w gojeniu się ran lub mają problemy z układem kostnym, a także u osób po radioterapii czy u nałogowych palaczy. Dzięki możliwości podawania leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych bezpośrednio w okolicę gojącej się rany po wszczepieniu implantu, pacjenci wykluczeni do tej pory z zabiegów implantologicznynych zyskają szansę odbudowy uzębienia tą metodą. Dodatkowo zmniejszenie negatywnych skutków po zabiegowych zwiększy potencjalne grono osób decydujących się na zabieg wprowadzenia implantu. Możliwość miejscowego wprowadzania leków przyczyni się także przedłużeniu trwałości efektów leczenia dzięki możliwości interwencji w przypadkach, gdy dojdzie do infekcyjnego zapalenia kości wokół implantu w trakcie korzystania pacjenta z odbudowy implantologicznej. Umożliwienie aplikacji antybiotyków i czynników wzrostowych bezpośrednio w okolicy wszczepionego do zakażonego zębodołu wszczepu stomatologicznegom pozwoli na szybsze i bezpieczniejsze gojenie wszczepu wprowadzonego w uszkodzoną, dynamicznie zmieniającą się kość wyrostka zębodołowego po ekstrakcji zakażanego zęba przyczynowego, zdecydowanie wpłynie na rozpowszechnienie usług implantacji natychmiastowej.